روز شنبه اوایل بامداد از سفر دو هفته ای حج عمره به تهران برگشتم.سفر بسیار جذاب و خوبی داشتم.با اطمینان میتوانم بگویم این سفر با تمام سفرهای عمرم فرق می کرد و علیرغم سختی های هتل و غذا و...به بهترین سفر زندگی ام تبدیل شد. در مدتی که آنجا بودم یادداشتهایی را به عنوان خاطرات سفر می نوشتم که انشاءا... از چند روز آینده به مرور در وبلاگم قرار خواهم داد.فکر میکنم شاید دو هفته ای طول بکشد و من در این مدت مطالب زیست محیطی نخوام داشت.امیدوارم این سفر عزیز قسمت تمام آرزومندان بشود.

 

 

همیشه شنیدن این کلمات برام هیجان انگیز بوده. خیلی دوست داشتم که یه روزی من گوینده اونها باشم ، اما حالا که بنا شده جدی جدی اینکار رو انجام بدم ، احساس میکنم قدرت بیان اون رو ندارم، بخصوص این دو کلمه ی اللهم لبیک ........ خیلی سنگینه و هر چی فکرش رو میکنم میبینم از من برنمیاد که بگم اللهم لبیک.......

اگر عمری برام باشه تا چند روز دیگه عازم سرزمین وحی خواهم شد.  شور و شوق دیدار معبود لحظه ای رهایم نمیکند...حس غریبی بر من چیره شده ...حالتی شبیه دلهره و هیجان همراه با استرسی وصف ناپذیر.... 

ای قوم به حج رفته ، کجائید ، کجائید؟

معشوق همین جاست ، بیائید ، بیائید

معشوق تو ، همسایه ی دیوار به دیوار

در بادیه سرگشته شما ، در چه هوائید؟

سعی میکنم آنجا اگر امکانش بود مرتبا به روز کنم و از حال و هوای مدینه و مکه بنویسم.

 در همینجا از همه ی دوستان و عزیزانی که به نوعی در این دنیای مجازی خدمتشان ارادت دارم حلالیت می طلبم.

 

امروز ظهر میزبان یکی از السابقون السابقون سازمان محیط زیست بودم.شاید تمایل نداشته باشند نامشان را ببرم ولی از اینکه محبت کردند و چند ساعتی با هم گپ زدیم خوشحالم.برخی مسائل برای من روشن شد و برخی موارد را هم من به ایشان توضیح دادم.این گپ چند ساعته آنقدر خوب بود که احساس میکنم سالیان سال است که ایشان را می شناسم......روز خوبی داشتیم....