لَبَّيْكَ اللّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ»

«اِنَّ الْحَمدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلكَ لاشريكَ لَكَ لَبَّيْكَ».

در چند ماه گذشته آنقدر خسته شدم که هیچ آرامشی بهتر از زیارت خانه خدا را نتوانستم پیدا کنم. به اتفاق همسرم عازم سفر حج هستم.انشاءا... پس از برگشت مجددا در وبلاگ آوای سبز در خدمت شما خواهم بود.

حتما از طریق اخبار متوجه شدید که راننده اتوبوس مسافربری به خاطر نقص فنی در سیستم ترمز موجب کشته شدن بیش از ۱۸ نفر و زخمی شدن حدود ۲۳ نفر از هموطنانمان شد.سردار رویانیان هم در مصاحبه ای حزن آور( اینجا) به چند مورد تصادف اشاره کرده اند و وامصیبتا سر داده اند! به هر حال وقتی ما سخن از معاینه فنی مکانیزه می کنیم حداقل معنی اش در مورد خودروهای مسافربری و سنگین آن است که سیستم ایمنی و تعلیق خودرو با دستگاههای پیشرفته و دقیق باید کنترل شود تا پس از آن اجازه حرکت داده شود.در ترمینالها فردی به نام مدیر فنی وجود دارد که سلامت فنی خودرو را با چشمهای مبارک شان کنترل می کنند و تاییدیه ایمنی خودرو را امضا می کنند.نتیجه اش همین قبیل تصادفات می شود.ما از کجا می دانیم یکی از این نفراتی که در این تصادف کشته شده قرار نبود یک روز پروفسور حسابی شود؟ از کجا می دانیم این فرد شاید نوجوانی بوده که قرار بود به دانشمند بزرگی تبدیل شود که سرنوشت یک کشور را تغییر دهد....جواب این کشته ها را کدام مسئولی می دهد؟ آیا آن مقامی که ۱۰۰ درصد عامل تصادفات را انسان می داند الان می تواند پاسخگو باشد؟ آن مقامی که برای تعطیلات عید نداشتن معاینه فنی را مباح اعلام می کند می توان پاسخگو باشد؟ آن مدیر فنی که به یک نگاه (!) سلامت خودرو را تایید و امضا کرده می تواند پاسخگو باشد؟ سیستم خدمات پس از فروش و تعمیرگاهی ما می تواند پاسخگو باشد؟!

این راننده و راننده های مشابه خودروهای سنگین متاسفانه عمدتا خود را در علم مکانیک و تعمیر خودرو همه فن حریف می دانند و برای همین علیرغم اطلاع از نقص سیستم ترمز و دستکاری مختصر به حرکت خود ادامه می دهد..قبلا جایی گفتم بخش قابل توجهی از اوستاهای تعمیرگاهها که متاسفانه ما همیشه قبل از سفر خودروی خویش را به آنها می سپاریم تا بازدید فنی انجام دهند در نوجوانی افراد بازیگوش و کم استعدادی بودند که به دلیل تجدیدی های مکرر و مردودی های پی در پی برای تنیبه شدن و دانستن اینکه یک لقمه نان چه طوری در می آید با سیلی پدر جذب چال سرویسها شده و در بدترین شرایط کاری پس از ۳-۲ سال خودشان مغازه ای اجاره می کنند و اوستای ما می شوند که ما قربان صدقه شان می رویم تا سلامت ماشین ما را کنترل کنند......

جاده‌هاي ايران با استاندارد جهاني فاصله زيادي دارند را هم ببینید.......

بگذریم...........یا علی مدد

چندین سال بود که دکتر سیامک معطری مدیر عامل وقت جبهه سبز ایران را ندیده بودم.ایشان برای تدارک زمینه های تحقیق تز دکترای بهداشت بین المللی خود در دانشگاه بوستون آمریکا به ایران آمده اند و محبت کردند سری هم به من زدند.موضوع پایان نامه شان برنامه ریزی مشارکتی جامعه محور برای کنترل حوادث ترافیکی در شهرستان بروجرد انتخاب شده بود.در تعریف مسئله پیشنهاد پروژه ایشان آمده است:

گزارش ملی بار بیماری ها و آسیب ها در ایران در سال ۱۳۸۵ نشان می دهد حوادث ترافیکی در ایران به عنوان نخستین مشکل سلامتی سالانه بیش از ۲/۱ میلیون سال عمر به هدر می رود.گزارش سال ۱۳۸۷ دانشگاه هاروارد در خصوص وضع موجود حوادث ترافیکی در ایران و جهان ادعا می کند که ایران با ۴۴ مرگ در ۱۰۰ هزار نفر جمعیت بالاترین میزان های مرگ و میر در حوادث ترافیکی دنیا را دارد.متاسفانه پیش بینی می شود تا سال ۲۰۲۰ حوادث ترافیکی در میان دلایل اصلی مرگ و میر در دنیا ، سومین عامل مرگ و میر باشند.

جالب است که بر اساس همان گزارش ملی، بار اقتصادی  ناشی از حوادث جاده ای تا میزان ۴ درصد تولید ناخالص ملی برآورد می شود که بدون انجام مداخلات موثر این بار افزایش خواهد یافت.

این آمار و ارقام واقعا نگران کننده است.الان که این پست را می نوشتم یکی از دوستان خبرنگار برای تبریک عید آمدند.آمار را که برایش خواندم بسیار متاسف و متعجب شد.چون خود ایشان با راهور ناجا ارتباطات خوبی دارند ولی این آمار را هیچ وقت ندیده بودند که البته حتما عینا به سردار رویانیان عزیز هم منتقل خواهند کرد. باشد که این گونه آمار نگران کننده ما را به خود آورد و یا حداقل عین وزیر محترم راه نباشیم که ۱۰۰ درصد عوامل تصادفات را به گردن راننده بیندازیم و خودمان را و وجدانمان را خلاص کنیم و بگوییم می خواستند حواسشان را جمع کنند تا تصادف نکنند و نمیرند...به قول برادران عرب: خلاص!

آخرش هم به قول کلاه قرمزی: تولد ِ عيد شما مبارك!