آوای سبز

از روز پنج شنبه هفته قبل تا كنون شايد مجموعا ۱۰ ساعت بيشتر نخوابيده ام.بزرگترين عمليات نصب تجهيزات ترافيك تاريخ پايتخت را در ۴۸ ساعت انجام داديم و بعد از آن شايد صدها بار مسير تهرانپارس تا آزادي را در خط BRT طي نمودم.خوشبختانه ايستگاههاي مخصوص BRT نصب شدند و از ديشب مشغول انجام كارهاي مربوط به رفع عيوب جزيي و ترميم تابلوها و علائم و همينطور تجهيزات هوشمند هستيم.ديروز كه اولين روز استفاده مردم از ايستگاههاي جديد بود رفتارهاي بسيار جالبي را از مردم مي ديديم.اين رفتارها و اين روزها واقعا بايد در تاريخ حمل و نقل عمومي تهران ثبت شود..خيلي از مردم از اينكه مجبور نبودند ديگر از ايستگاههاي سبك جنگ جهاني اول و در كنار خيابان استفاده كنند شادمان بودند.البته مردم نسبت به ايستگاههاي جديد محتاط هم بودند..برخي هم معترض بودند و برخي هم احساس مي كردند اتفاق خاصي نيفتاده و راه انداختن ۲۵ تا ايستگاه در سال ۲۰۰۸ ميلادي خيلي كار بزرگي نيست...چون اولين روز بود كسري هايي هم داشت كه ديشب تا صبح تقريبا رفع كرديم.اتوبوسهاي چپ در هم كه براي اولين بار به پايتخت آمده اند ديروز بد جور خودنمايي مي كردند..فكر ميكنم خرده كاريها تا آخر هفته ادامه داشته باشد و مردم پايتخت شنبه هفته بعد را در اين مسير با غرور و افتخار به خدمت گزاران خودشان شروع كنند....اعتقاد دارم شأن و جايگاه ملت بزرگ ايران بيشتر از اينهاست...چرا مردم نبايد از تكنولوژي روز استفاده كنند!!؟ من واقعا از اينكه به سهم خودم نقشي هر چند كوچك در راه اندازي اين مسير ارزشمند و به نوعي پوست اندازي تاريخي حمل و نقل عمومي داشتم بسيار خوشحالم.قطعا روزي مي رسد كه وقتي براي باربد عزيزم از سال ۸۶ اتوبوسراني تعريف ميكنم او تعجب بكند و بپرسد ما واقعا وضعمان اينجوري بود و الان اينجوري شده؟!!!

يا حق